
Οίνος ερυθρός ξηρός του κτήματος Μπουτάρη. Πιθανολογώ ότι πρόκειται για την ποικιλία ξινόμαυρο....Μόλις 93 δραχμούλες!!!
Οίνος ευφραίνει καρδίαν: Το παρόν Blog δημιουργήθηκε από φίλους του κρασιού. Περιλαμβάνει αναρτήσεις που αφορούν σε γευσιγνωσίες, events με επίκεντρο το κρασί, εκθέσεις και γενικότερες πληροφορίες για το καλό κρασί.




Τα κρητικά κρασιά -πλην κάποιων λαμπρών εξαιρέσεων- δεν τα έχω σε μεγάλη υπόληψη. Μετά από αρκετό καιρό είπα να ξαναδοκιμάσω δύο κλασικές κρητικές ποικιλίες σε blend. Μανδηλαριά και Κοτσιφάλι. Ένα κρασί της Mediterra Οινοποιητικής εσοδείας 2007. Το κρασί είναι περασμένο από βαρέλι το οποίο χαρίζει πολλά στις συγκεκριμένες ποικιλίες. Η οινοποίηση φαίνεται προσεγμένη αφού τιθασεύει την οξύτητα των ποικιλιών. Τα αρώματα που κυριαρχούν είναι αυτά των πιπεριών με έντονη την παρουσία επίσης του ξύλου και του καπνού. Σώμα αδύναμο με καλή όμως επίγευση. Βαθμολογία: 83/100
Πρόκειται για κλασική οινοποίηση δεξαμενής δημιουργώντας ένα κρασί που πίνεται φρέσκο. Η μύτη χαρακτηρίζεται από τον αρωματικό χαρακτήρα κίτρινων φρούτων και άνθους λεμονιού. Η οξύτητα είναι υψηλή αλλά ιδανική θα έλεγα για ένα φρέσκο chardonnay. Στόμα αρκετά πλούσιο με καλή επίγευση. Και σε αυτό οι Παπαϊωάννου δίνουν ένα κρασί value for money, αφού η τιμή του κυμαίνεται στα 6,5-7 ευρώ.
Άποψή μου είναι ότι ένα καλό κρασί το καταλαβαίνεις καλύτερα όταν το συγκρίνεις ταυτόχρονα με άλλα. Η σύγκριση είναι αυτή που τελικά σου επιτρέπει να δεις την πραγματική γευστική αξία του κρασιού. Με αυτό το σκεπτικό δοκίμασα τρία Cabernet Sauvignon εσοδείας 2004. Δύο από Νεμέα, ένα από Χαλκιδική. Ναι μεν τα βρήκα και τα τρία αξιοπρεπή, αλλά κάποια αξιοπρεπέστερα από τα υπόλοιπα. Συγκεκριμένα δοκίμασα:
1) Cava Παπαϊωάννου 2004
2) Terra Leone Παλυβού 2004
3) Chateu Porto Carras 2004
Όπως ανέφερα πολύ καλά κρασιά και τα τρία, αλλά του κτήματος Παλυβού ήταν σαφώς ανώτερο, ενώ πολύ καλές εντυπώσεις είχα και από το cabernet του κτήματος Πόρτο Καρά. Μάλιστα θεωρώ ότι βελτιώθηκε σε σχέση με μερικούς μήνες πριν που το είχα ξαναδοκιμάσει…Η Cava του Παπαϊώαννου παραμένει μία παραδοσιακή αξία, αλλά νομίζω ότι έχει περιθώρια βελτίωσης μέσα από περεταίρω ωρίμανση στη φιάλη, μιας και το βρήκα αρκετά “τανικό”.Ειδικότερα:
Θα συμπορευθώ με την γνώμη και τη βαθμολογία του Terroirista. Η μόνη διαφορά (συγκρίνοντας το και με τα’ άλλα) είναι οι «τσιμπημένες τανίνες».
Βαθμολογία: 88/100
2) Terra Leone Παλυβού 2004
Εξαιρετικό. Εδώ ο παραγωγός καταφέρνει να δαμάσει το άγριο Cabernet μεταμορφώνοντας το σε έναν βελούδινο
οίνο βαθιάς παλαίωσης. Βαθυκόκκινο χρώμα με πλούσιο και πολύπλοκο μπουκέτο πυκνών αρωμάτων όπου ξεχωρίζουν φρούτα του δάσους όπως δαμάσκηνα και μούρα. Ο εκπαιδευμένος ουρανίσκος μπορεί επίσης να διακρίνει αρώματα ξύλου, ο καπνού και μόκας. Οι τανίνες έχουν μαλακώσει ιδανικά, η οξύτητα είναι απόλυτα ισορροπημένη και η επίγευση απολαυστική
Βαθμολογία: 94/100
Το βρήκα βελτιωμένο σε σχέση με οκτώ περίπου μήνες πριν και καλύτερο έστω και οριακά από την Cava του Παπαϊωάννου.
Βαθμολογία: 89/100
Άλλη μία "stelvinατη" έκπληξη από το Κτήμα Σκούρα. Προέρχεται από την ποικιλία Viognier εσοδείας 2008 και παλαιώνει σε καινούργια Γαλλικά βαρέλια για 12 μήνες. Το χρώμα είναι χρυσαφί-αχυρένιο. Εξαιρετικά ευχάριστο, πλούσιο με σωστή οξύτητα και ένταση. Κυριαρχούν τα φρουτώδη αρώματα όπως ροδάκινο, πορτοκάλι, μάνγκο αλλά και βανίλια και ξύλο. Μακρά επίγευση...απλά απολασυτικό.
Τετάρτη 1.12.2010
Κρασί περασμένο από βαρέλι με συνδυασμούς των ποικιλιών Μαυροδάφνη και Refosco, εσοδείας 2006. Η αρχική έντονη στιφάδα μετριάζεται σημαντικά μετά από μία τουλάχιστον 20λεπτη παραμονή στην καράφα. Τα αρώματά του είναι αρκετά ενδιαφέροντα και περίπλοκα. Επικρατούν τα κόκκινα φρούτα (κεράσι, δαμάσκηνο) αλλά και νότες μόκας, καπνού και ξύλου. Το σώμα του είναι καλό με αυξημένη όμως οξύτητα και στιφάδα, χαρακτηριστικά των ποικιλιών που απαρτίζουν το κρασί. Το πόσο μπορεί να αρέσει αυτό το κρασί συναρτάται με την ανοχή του καταναλωτή στις επιθετικές τανίνες και την σχετικά υψηλή οξύτητα. Η δική μου ανοχή δεν είναι και τόσο μεγάλη εξού και η βαθμολογία:
Βαθμολογία: 83/100